Omnibusy napędzane prądem elektryczną zyskują aprobatę w wielu miastach, gdzie samorządy zmierzają do ulepszenia standardu powietrza. Bryki te nie wypuszczają spalin w lokalizacji eksploatacji, dzięki czemu arterie stają się cichsze, a przechodnie odczuwają zredukowany dyskomfort związany z wrzawą motorów dieslowskich. Kierowcy doceniają płynność prowadzenia i nieobecność wibracji, które współistnieją konwencjonalnym napędom.
Ładowanie akumulatorów przebiega przeważnie nocą, gdy zapotrzebowanie na energię w systemie elektroenergetycznym jest mniejsze. Niektóre bazy wyposażone są w panele słoneczne, które wspomagają proces uzupełniania zapasu energii. Pozostałe koncepcje zakładają ładowanie błyskawiczne na przystankach końcowych, gdzie autobus dobiera energię w czasie krótkiego przerwy między przejazdami.
Koszt użytkowania elektrycznego autobusu bywa niższy niż spalinowego odpowiednika, ponieważ silnik na prąd ma skromniejszą części ruchomych, które podlegają zużyciu. Obsługa takiego pojazdu sprowadza się nierzadko do kontroli systemu zatrzymującego, resorowania oraz samego napędu. Szoferzy przechodzą kursy z dziedziny oszczędnej jazdy, aby jak najpełniej wykorzystać dystans baterii.
Mimo korzyści, wdrożenie floty elektrycznej potrzebuje nakładów w infrastrukturę zasilania oraz modernizację zajezdni. Aglomeracje stopniowo wymieniają przestarzałe bryki na świeższe modele, sprawdzając rozmaite rozwiązania magazynowania energii. Wprowadzenie napędu elektrycznego komunikacji zbiorowej pasuje w ogólniejszą koncepcję harmonijnego rozwoju obszaru miejskiej, w której cisza, niezanieczyszczone atmosfera i wygoda pasażerów idą w parze.